De nieuwste Mika is weer typisch Mika. Hoge stemmetjes, hyperrefreintjes, af en toe zeer irritant, maar stiekem wel leuk. Het nummer bruist van de energie. Secties wisselen elkaar af met ritmische frases met daaronder een recht toe recht aan rimte.

Het intro is overgenomen van de 'niet-commerciele uitvoering' gespeeld bij Paul de Leeuw. Daarna gaat het over in de discobeat waarop dit nummer gebouwd is.

Het refrein is een ritmisch motief tussen trombones, saxen en/of bariton met daar overheen het de leadzang in de trompet.